Cartoon Network Wiki
Advertisement
Cartoon Network Wiki
Treść
Scenariusz


Atomówki

Zbójtlesi (ang. Meet the Beat-Alls) – drugi epizod trzydziestego ósmego odcinka serialu animowanego Atomówki, dwunastego odcinka trzeciego sezonu. W tym odcinku czwórka przeciwników Atomówek tworzy gang Zbójtlesów.

Wprowadzenie[]

Mojo Jojo, Księżniczka Forsiasta, On i Feler Lumpeks tworzą grupę przestępczą Zbójtlesi, aby raz na zawsze pozbyć się Atomówek.

Bohaterowie odcinka[]

Główni bohaterowie[]

Bohaterowie drugoplanowi[]

Bohaterowie epizodyczn[]

  • Doktor Judy
  • Michelle

...i inni

Streszczenie[]

Gdy w Townsville zapadła noc, pod domem profesora Atomusa zjawiają się Feler Lumpeks, Księżniczka Forsiasta, robot z Mojo Jojo w środku oraz On - członkowie nowopowstałej grupy przestępczej Zbójtelsi, o której wkrótce ma dowiedzieć się świat. Mojo, On i Księżniczka kłócą się o przywództwo, a przyglądający się temu początkowo ze stoickim spokojem, trzymający nad głową wielki głaz, Feler, również się przyłącza. Hałas budzi śpiące Atomówki, które domagają się zachowania ciszy nocnej, a w końcu postanawiają same ją wyegzekwować. Księżniczka i On strzelają do nich promieniami, Mojo Jojo wali z blastera, a głaz Felera wieńczy dzieło. Czwórka Zbójtelsów przygląda się kamieniowi z niepokojem, jednak okazuje się on niepotrzebny - Atomówki są tak osłabione, że nie są w stanie walczyć.

Po tak obiecującym początku, czwórka przeciwników zgodnie uznaje, że założenie grupy ma sens - walcząc samotnie byli pokonywani, a teraz odnieśli zwycięstwo. On proponuje nazwę, a Mojo Jojo skraca ją do Zbójtelsi.

Następnego dnia Zbójtelsi rabują bank. Gdy do środka wpadają Atomówki, ponownie Księżniczka i On traktują je promieniami, Mojo strzela z blastera, a Feller przywala kamieniem. Cała czwórka kłania się po udanym występie.

To samo powtarza się w magazynie jubilerskim, a potem wielokrotnie. W trakcie koncertu sobowtórów Beatlesów, Atomówki w ogóle rezygnują z interwencji.

Media są wstrząśnięte. Zrozpaczona policja ogłasza ustami sierżanta Pepera, iż nie poradzi sobie bez Atomówek.

Pozbawione sił Atomówki skarżą się profesorowi Atomusowi, że nie są w stanie poradzić sobie z połączonymi siłami czterech najpotężniejszych wrogów, co gorsza co poniektórzy dziennikarze powątpiewają w ich możliwości. Profesor uznaje, iż jedyne rozwiązanie to rozbić grupę - oddzielić od niej najbardziej samolubnego Mojo Jojo. Opracował już pewien plan, który dzięki pomocy jego przyjaciółki ma wszelkie szanse powodzenia.

Zbójtelsi rabują Bank Imperial Garden. Mojo spostrzega stojącą przy kasach drabinę, wchodzi na nią, widzi napis To napad! (ang. This is a stick up!). Schodzi z drabiny i staje oko w oko z małpką w białym kapeluszu. Zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Nazywa ją Moko.

Mojo przeprowadza pierwszą akcję swojego pomysłu - łóżko ze Zbójtelsami i Moko blokuje ruchliwe skrzyżowanie. Mojo nazywa ów happening Irytujące przestępstwo numer 9 (ang. Annoyance Crime Number Nine).

Kolejny happening Mojo jest jeszcze dziwniejszy, ładują do wózka w markecie jajka, papier toaletowy, mleczne żarówki, mąkę i mleko. Moko objaśnia, iż wedle Moko kradzież białych przedmiotów nie jest przestępstwem, więc je zabiorą, co powoduje kompletną załamkę Jego, Księżniczki i Felera. Niedługo potem Mojo i jego partnerka wydzierają się wniebogłosy na ulicy. Pozostała trójka ma tego dość, toteż wyklucza Mojo z grupy i rusza kontynuować swą przestępczą działalność.

Burmistrz telefonicznie wzywa nasze bohaterki, by powstrzymały trio Zbójtelsów, akurat demolujących ulicę koło Ratusza. Księżniczka i On traktują Atomówki promieniami mocy, a Feler przywala głazem. Trójka superbohaterek wytrzymuje jednak ten zmasowany atak i wtrąca przeciwników do więziennej celi, kłaniając się sierżantowi Pepperowi.

Mojo spacerujący po ulicy wraz Moko dowiaduje się banerów i gazetowych nagłówków o końcu grupy, której do niedawna był członkiem. Po chwili przylatują Atomówki i mówią mu, że jest skończony, podobnie jak Zbójtelsi. Mojo nie przejmuje się tym zbytnio. Wtedy Atomówki wołają Judy - okazuje się ona pracownicą ZOO i opiekunką małpki, która wcale nie nazywa się Moko, a Michele. Michele zrzuca ubranie i wpada w objęcia swej pani. Mojo jest załamany, Bójka chwyta go i zabiera do więzienia.


Galeria[]

Kliknij tutaj, by zobaczyć galerię do artykułu {{{pagename:Zbójtlesi}}}.
Kliknij tutaj, aby zobaczyć galerię dla tego artykułu.

Meet the Beat-Alls

Pierwsze spotkanie członków grupy przed domem Atomówek.




Ciekawostki[]

  • Jest jedyny odcinek, w którym On ląduje w więzieniu.
  • W tym odcinku pojawiają się gościnnie animowane postacie członków zespołu The Beatles z lat 60-tych XX wieku, jednak nie są one wzorowane na swych odpowiednikach z filmu Żółta Łódź Podwodna.
  • Będąc hołdem dla Beatlessów odcinek zawiera liczne nawiązania do scen i fotosów z filmów, okładek płyt, cytaty z piosenek, listy nagrań z albumów.
  • W odcinku występuje sierżant Pepper - postać z płyty Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band. Inspirowany tą postacią Old Fred był drugoplanowym bohaterem filmu animowanego Żółta łódź podwodna, wszakże żołnierzem (a nie policjantem) i wyglądał inaczej.
  • Scenarzyści przydzielili poszczególnym postaciom poniższe odpowiedniki:
    • On - Paul McCartney
    • Mojo Jojo - John Lennon
    • Feler Lumpeks - Ringo Star
    • Księżniczka Forsiasta - George Harrison.
  • Księżniczce Forsiastej przypisano George'a Harrisona drogą eliminacji (pozostałe trzy miejsca zostały już obsadzone) - ponownie dało to efekt do którego scenarzyści bez wątpienia nie dążyli. George uchodził wśród fanek za najprzystojniejszego, a dziennikarze uważali go za najbystrzejszego z Beatlesów.
  • Happeningi Mojo Jojo i Moko nawiązują do oryginalnych akcji Johna Lennona i Yoko Ono. Przykładowo łóżko ustawione na środku skrzyżowania, to parodia łóżkowego protestu - Lennon i Yoko przeleżeli wiele dni w hotelowym łóżku domagając się wycofana wojsk amerykańskich z Wietnamu Południowego, co w ich mniemaniu miało położyć kres trwającej w tym kraju wojnie.
  • Mojo Jojo występuje jeszcze raz w białym kostiumie z peleryną - w odcinku specjalnym Atomówki Rządzą. Nosi go w końcówce tego epizodu, gdy zdobywa władzę nad światem i zaprowadza pokój na świecie. Jest to inspirowane hasłami głoszonymi przez Johna Lennona po odejściu z grupy.
  • Tym razem to Bajka pokonuje Księżniczkę. Bójce przydzielono Jego - zgodnie ze schematem, jeżeli Atomówki walczą z kilkoma przeciwnikami, zazwyczaj to Bójka powala najgroźniejszego z nich.
  • Losy Beatlesów po rozpadzie były, łagodnie rzecz ujmując, mniej zabawne, jak Zbójtelsów - tyczy się to zwłaszcza Johna Lennona. Lennon prowadził nadal swe happeningi, brał udział w demonstracjach, agitował w radio i telewizji, stając się idolem pokolenia dzieci-kwiatów. Jednak wkrótce po zarządzonym przez Nixona wycofaniu amerykańskich żołnierzy z Republiki Wietnamu (Wietnam Południowy [1], zapał Johna Lennona do ideologii hipisowskiej znacznie osłabł. Za swój główny cel uznał powrót do showbiznesu, nagrał piosenkę Immagine, w której śpiewał o swym wymarzonym świecie bez wojen, biedy i religii - hit list przebojów 1980 roku. Jeden z wielu jego fanów, Mark Chapman, dla którego idea hippisowska była wszystkim, uznał postępowanie swego dotychczasowego guru za zdradę. Ogłosił, że John Lennon umarł i że to on jest nowym jego wcieleniem. 8 grudnia 1980 roku, zabrał ze sobą płytę Lennona, Buszującego w Zbożu Jerome'a Salignera (kultową książkę pokolenia dzieci-kwiatów) oraz pistolet. Krótka rozmowa z Johnem Lennonem, gdy ten składał autograf na płycie, upewniła Chapmana, że musi usunąć fałszywego Lennona. Kilka godzin później podszedł do spacerującego piosenkarza i zastrzelił go. Zbrodnia ta wywołała powszechny wstrząs i niedowierzanie. Choć rok 1980 obfitował w tragiczne wydarzenia - dramat amerykańskich zakładników w Teheranie i nieudaną próbę ich odbicia, trwający eksodus Boat People, zamach na dworcu w Bolonii, czy proces nastoletniej Brendy Ann Spencer, która w San Diego ostrzelała z karabinu sportowego ojca przypadkowych przechodniów, nie mówiąc o trwającej radzieckiej interwencji w Afganistanie, wielu dziennikarzy uznało zabójstwo Lennona za największą tragedię ostatniego roku dekady lat 70[2] i symboliczny koniec epoki hipisów. W ówczesnej Polsce wielu postrzegało ją tak samo - gdy w 1983 grupa Universe zaśpiewała protest-song Mr Lennon, efektem była burza oklasków i łzy widowni na festiwalu w Opolu.
  • Losy pozostałej trójki potoczyły nie tak tragicznie, choć równie ciekawie. W latach 80. Paul McCartney i George Harrison z łatwością dostosowali się do rynku muzycznego w czasach rewolucji videoclipu, którą ich grupa zapoczątkowała dwadzieścia lat wcześniej. Wraz Dusty Springfield, Rolling Stones, Chicago, który rywalizowali z nimi w latach 60., Bee Gees i Davidem Bowie, których równano z nimi w latach 70, stali się jednymi z weteranów sceny muzycznej, którzy powrócili, by stworzyć na nowo rynek muzyczny dekady. Nagrywali solo (George Harrison Got my mind set on you) i w duetach z młodszymi od siebie (Paul McCartney w Ebony and Ivory z Steve Wonderem), klasyczne przeboje i utwory dalekie od szablonu (Paul McCartney - świąteczne Once Upon A Long Ago). Ringo Starr założył własną grupę Ringo Starr and His All-Starr Band, był również narratorem w Tomku i przyjaciołach. Postępowali więc zgodnie z hasłem tej dekady rób to co kochasz i rób to najlepiej jak potrafisz.


  1. Co nastąpiło w 1973 roku. W dwa lata później socjalistyczna Demokratyczna Republika Wietnamu (Wietnam Północny) zbrojnie zawładnęła Republiką Wietnamu.
  2. Wbrew powszechnemu mniemaniu, dekada lat 80. zaczęła się 1 stycznia 1981. Wynika to z tego, że rachubę lat zaczyna się nie od zerowego roku naszej ery, a od pierwszego.
Advertisement