Cartoon Network Wiki
Advertisement
Cartoon Network Wiki
Ten artykuł jest napisany z perspektywy prawdziwego, rzeczywistego świata.

System klasyfikacji wiekowej programów telewizyjnych – system ocen programów telewizyjnych pod względem przeznaczenia wiekowego.

Sytuacja w Polsce[]

Obowiązek wyświetlania oznaczeń wiekowych w audycjach i przekazach telewizyjnych został wprowadzony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji. 23 czerwca 2005 roku Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wydała rozporządzenie dostosowujące prawo medialne do wymogów znowelizowanej ustawy. Rozporządzenie obowiązuje od 15 sierpnia 2005 roku i nakazuje nadawcom umieszczanie na ekranie jednego z pięciu znaków systemu oceniania, w zależności od negatywnych treści zawartych w audycji. Rozporządzeniem z 12 lipca 2011 zmieniona została forma graficzna oznaczeń:

Oznaczenie od 28 sierpnia 2011 r. Oznaczenie od 15 sierpnia 2005 r. Od lat Ograniczenia czasowe Możliwe treści
Polish tv rating system bo 2011.svg.png
Polish tv rating system bo.svg.png
0 b.o. Pozytywny lub neutralny obraz świata w łagodnym klimacie emocjonalnym; postawy prospołeczne, pozytywne nastawienie do ludzi; nasycenie emocjami pozytywnymi (radość, zachwyt, szczęście, życzliwość); rywalizacja prowadzona w duchu sportowym bez scen drastycznych; ukazywanie pozytywnych wzorów miłości bez obrazów seksualnych (miłość romantyczna, opiekuńcza, przyjacielska).
Polish tv rating system 7 2011.svg.png
Polish tv rating system 7.svg.png
7 b.o. Obraz świata budzący silne emocje negatywne (lęk, strach, złość, obrzydzenie); negatywne nastawienie do otoczenia (niszczenie, znęcanie się, przemoc, poniżanie, ignorowanie cierpienia, usprawiedliwianie zła) także przedstawione w sposób nierealistyczny lub humorystyczny; treści, w których ocena moralna zachowania wymaga wnikliwości oraz różnicowania przyczyn, intencji i motywacji; obrazy o charakterze seksualnym (nagość, gesty); zachowania stanowiące niewłaściwy wzorzec postępowania dzieci.
Polish tv rating system 12 2011.svg.png
Polish tv rating system 12.svg.png
12 b.o. Nagromadzenie przemocy, wulgarności, wizja świata wrogiego, kontakty międzyludzkie przedstawione jako walka i rywalizacja; sceny przemocy i seksu obrazujące niezrozumiałą dla dziecka ideę lub wywołujące silne podniecenie; obrazy nagości i zbliżeń intymnych; zło budzące chęć naśladowania, przemoc bez konsekwencji, usprawiedliwiona lub sprowadzona do konwencji zabawy; negatywne formy zachowania w postaci atrakcyjnej.
Polish tv rating system 16 2011.svg.png
Polish tv rating system 16.svg.png
16 20.00 – 6.00 Wypaczone formy współżycia społecznego, wizja świata jako przemoc i erotyka; uproszczona wizja dorosłości, prezentacja siły fizycznej, przemocy zwłaszcza demonstrowanej w rolach społecznych (nauczyciel, rodzice itp.); moralnie naganne zachowania i postawy bez ocen etycznych oraz moralne obwinianie ofiary za to, że została skrzywdzona; nadmierna koncentracja na posiadaniu pieniędzy i dóbr materialnych; obrazy agresji i okrucieństwa dostarczające silnych wrażeń i emocji; postacie atrakcyjne będące wzorcem zachowań negatywnych (picia alkoholu, zażywania narkotyków, wulgarności, brutalności, przemocy itp.).
Polish tv rating system 18 2011.svg.png
Disc Plain red.svg.png
18 23.00 – 6.00 Jednostronne pokazywanie korzyści życia dorosłego pomijające obowiązki (np. praca); społeczne usprawiedliwianie agresji, wulgarności, uprzedzeń i negatywnych stereotypów społecznych; wadliwy obraz natury ludzkiej polegający na szukaniu tylko egoistycznych przyjemności, dążeniu do sukcesu za wszelką cenę z wykorzystaniem innych osób do własnych celów; obrazy naturalistycznego seksu, patologicznych form życia seksualnego, agresji przedstawionej w sposób brutalny; nieuczciwość, wulgarność, postępowanie moralnie naganne osób atrakcyjnych bez oceny niewłaściwości tego zachowania, nagradzanie przejawów społecznej patologii.

Znowelizowana ustawa medialna nakazuje wyświetlanie symboli graficznych oznaczeń przez cały czas trwania audycji i przekazów telewizyjnych. Wyjątek stanowią programy informacyjne, sportowe, reklamy, telesprzedaż i przekazy tekstowe, które są ustawowo wyłączone z klasyfikacji. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może regulować wzory graficzne symboli i stopnie kategorii wiekowych. Nie może natomiast decydować o tym, jakie audycje podlegają znakowaniu i czasie długości wyświetlania symboli. Obowiązek kwalifikacji programów do określonej kategorii wiekowej należy bezpośrednio do nadawcy, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jedynie czasami dokonuje badań sprawdzających poprawność znakowania. Nadawcy nieustanowieni na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, także ci emitujący program w polskiej wersji językowej, np. stacja Cartoon Network, nie muszą stosować oznaczeń. Niektórzy z takich nadawców stosują swój własny system oznaczeń, np. telewizja HBO przed każdą audycją wyświetla planszę z informacją, dla jakiej grupy wiekowej jest ona przeznaczona (dla wszystkich, od 12 lat, od 15 lat lub tylko dla dorosłych).

Sytuacja w Stanach Zjednoczonych[]

System oceniania programów telewizyjnych obowiązujący w Stanach Zjednoczonych ma na celu wyróżnienie wieku osób, dla których przeznaczony jest program i informowanie o zawartości materiału, która może być nieodpowiednia dla pewnych osób. Jest oparty o system stosowany przez stowarzyszenie Motion Picture Association of America. System został zaprojektowany w 1996 i zmodyfikowany w 1997.

W Ustawie o Telekomunikacji z 1996 Kongres Stanów Zjednoczonych wezwał przemysł rozrywkowy do ustanowienia dobrowolnego systemu ocen programów telewizyjnych, który dostarczałby rodzicom informacji na temat materiału. System ten miał być kompatybilny z V-Chipem, czyli czipem pozwalającym rodzicom na blokadę programów, które uznają za niewłaściwe dla swoich dzieci. Udział w przygotowywaniu systemu brały udział stowarzyszenia: National Association of Broadcasters (NAB), National Cable & Telecommunications Association (NCTA) i Motion Picture Association of America (MPAA).

19 grudnia 1996 ogłoszono powstanie systemu, który był oparty o system już używany przez Motion Picture Association of America. Ustanowiono sześć kategorii wiekowych programów telewizyjnych – TV-Y, TV-Y7, TV-G, TV-PG, TV-14 i TV-MA.

1 sierpnia 1997 NAB, NCTA i MPAA przedstawiły zrewidowany system ocen Federalnej Komisji Łączności. Utrzymano dotychczasowy system sześciu kategorii wiekowych i dodano do nich pięć deskryptorów treści – D, L, S, V i FV. Zaproponowano też, aby ikony określonej wielkości symbolizujące poszczególne kategorie wyświetlały się przez 15 sekund na początku każdego ocenionego programu. 12 marca 1998 Federalna Komisja Łączności uznała zaproponowany system za akceptowalny.

Kategorie[]

Kategorie są symbolizowane przez określone ustawowo ikony, które muszą wyświetlać się przez 15 sekund na początku każdego ocenionego programu. Ikony mają kształt kwadratu. W górnej części zawsze znajdują się litery TV, pod nimi skrót nazwy kategorii wiekowej, a na samym dole jest miejsce, w którym mogą znajdować się skróty nazw deskryptorów treści.

Deskryptory treści[]

Jest pięć deskryptorów treści:

D (Dialogue, pol. dialog) – sugestywny dialog, może zawierać rozmowy o seksie
L (Language, pol. język) – mocny lub ostry język
S (Sex, pol. seks) – sytuacje seksualne
V (Violence, pol. przemoc) – sceny przemocy
FV (Fantasy Violence, pol. przemoc w świecie fantazji) – sceny przemocy w programach przeznaczonych dla dzieci

TV-Y (All Children)[]

White TV-Y icon.png

Program odpowiedni dla wszystkich dzieci.

Ten program jest odpowiedni dla wszystkich dzieci. Niezależnie od tego, czy jest animowany, czy aktorski, został specjalnie zaprojektowany dla bardzo młodej publiczności, w tym dzieci od lat 2 do 6. Ten program nie powinien być straszny dla młodszych dzieci.

TV-Y7 (Directed to Older Children)[]

White TV-Y7 icon.png

Program przeznaczony dla starszych dzieci, od lat 7.

Ten program może być bardziej odpowiedni dla dzieci, które nabyły umiejętności rozwojowe potrzebne do rozróżnienia fantazji od rzeczywistości. Program może zawierać łagodną przemoc, przemoc komediową lub straszyć dzieci poniżej siódmego roku życia. Rodzice mogą rozważyć odpowiedniość tego programu dla bardzo małych dzieci. W przypadku programów, w których przemoc jest bardziej intensywna, stosuje się deskryptor FV.

TV-G (General Audience)[]

White TV-G icon.png

Program przeznaczony dla ogólnej publiczności.

Większość rodziców uważa ten program za odpowiedni dla wszystkich grup wiekowych. Chociaż ocena ta nie oznacza programu przygotowanego specjalnie dla dzieci, większość rodziców może pozwolić młodszym dzieciom oglądać ten program bez nadzoru. Program zawiera niewiele przemocy lub nie zawiera jej w ogóle. Nie występują w nim również mocny język ani sytuacje lub sugestie seksualne.

TV-PG (Parental Guidance Suggested)[]

White TV-PG icon.png

Zalecany nadzór rodzicielski.

Ten program zawiera materiały, które rodzice mogą uznać za nieodpowiednie dla młodszych dzieci. Zaleca się nadzór rodzicielski jeśli dziecko ogląda ten program, gdyż może potrzebować wyjaśnień lub wskazówek od starszych osób. Program może też zawierać okazjonalnie sugestywny dialog (D), okazjonalnie mocny język (L), okazjonalne sytuacje seksualne (S) lub umiarkowaną przemoc (V).

TV-14 (Parents Strongly Cautioned)[]

White TV-14 icon.png

Rodzice silnie przestrzegani.

Ten program zawiera materiały, które wielu rodziców może uznać za nieodpowiednie dla dzieci poniżej 14 roku życia. Zachęca się rodziców do zwiększonego nadzoru dzieci oglądających program i przestrzega się przed pozostawieniem dzieci w wieku poniżej 14 lat bez opieki. Program ten może zawierać sugestywny dialog (D), mocny język (L), intensywne sytuacje seksualne (S) lub intensywną przemoc (V).

TV-MA (Mature Audience Only)[]

White TV-MA icon.png

Program tylko dla dorosłej publiczności.

Ten program został specjalnie przygotowany do oglądania przez dorosłych i dlatego może być nieodpowiedni dla dzieci poniżej 17 roku życia. Ten program może zawierać prymitywny nieprzyzwoity język (L), jawną aktywność seksualną (S) lub brutalną przemoc (V).

Przykładowe oceny[]

W Stanach Zjednoczonych wszystkie programy emitowane na Cartoon Network i Boomerang doczekały się klasyfikacji zgodnie z zasadami panującymi w tym kraju. W Polsce jedynie część seriali odpowiednio zakwalifikowano, na przykład na potrzeby platformy HBO GO czy podczas emisji w polskich stacjach. W zależności od kraju i daty produkcji serialu, standardy wpływające na ocenę mogą się różnić.

Linki zewnętrzne[]

Advertisement