Cartoon Network Wiki
Advertisement
Cartoon Network Wiki
Scenariusz odcinka


Odcinek zaczyna się w lesie, gdzie Finn i Jake czekają przy ognisku na dopiekające się kiełbaski.
Finn Jedzenie prawie gotowe.
Jake (oblizuje się ze smakiem) O rety...
Finn (bierze butelkę z topionym serem) Ile chcesz sera topionego, brachu? (leje ser na hot-doga) Trochę? Dużo?
Jake (z obrzydzeniem) Ble, wcale.
Finn Kiedyś przepadałeś za tym serem.
Jake Nie chcę o tym rozmawiać.
Nagle wiatr zaczyna wiać mocniej i słychać wycie ducha.
Finn Co to było?
Jake Pewnie sowa. (gryzie hot-doga i wypluwa go) To duch!
Tajemniczy duch wyłania się z głębi lasu i kieruje się w stronę bohaterów.
Finn Stary, to tylko Królewna Duch. Cześć, KD! (królewna wyje) Jest trochę dziwna... (królewna przylatuje obok Finna i wyje) Co u Ciebie?
Królewna lata wokół Finna i Jake'a, nadal wyjąc.
Jake Czy Ty nas straszysz?
Królewna Duch Taak...
Jake Aha, dobra.
Królewna kontynuuje wycie.
Finn (taktownie) To... możesz przestać?
Królewna Duch Przykro mi... jestem skazana na tułaczkę po świecie żywych...
Jake Ooo, cóż... opowiedz nam swoją historię.
Królewna Duch (leci do Jake'a) Dopóki nie dowiem się, w jaki sposób umarłam, moja dusza nie może wstąpić do 50 Świata Umarłych. (leci do Finna) Ale jako duch nie pamiętam nic ze swojego ziemskiego życia... nie mam więc pojęcia jak umarłam...
Finn (wzdycha) To sprawa kryminalna!
Jake O, wolnego, przyjacielu. Nie wiemy czy to morderstwo.
Finn (wstaje) Racja. Nie wiemy jeszcze jak została zabita, ale ja jestem detektywem, który tę zagadkę rooozwikła!
Królewna Duch (zachwycona) Ooo, dziękuję Ci bardzo!
Scena przy cmentarzu królewny. Królewna Duch prowadzi bohaterów.
Królewna Duch Tędy, panowie.
Wszyscy wchodzą. Cmentarz wygląda na ponury, opuszczony i delikatnie zaniedbany.
Jake Twoje sąsiedztwo jest... dość spokojne.
Królewna Duch To siedlisko mojej rozpaczy.
Jake (niezręcznie) Racja, racja.
Królewna Duch Proszę, to mój grób.
Finn schodzi z Jake'a i podchodzi do grobu.
Finn Pierwsza wskazówka! (odkrywa nagrobek z chwastów) "Kobieta." Dobry początek, ale to za mało. Jake, już czas przesłuchać sąsiadów metodą "dobry i zły policjant". Ja będę złym!
Jake Ooo...
Finn podchodzi do innego grobu i uderza w niego nogami.
Finn Hej, duchu! Hej, hej, hej! Obudź się, durniu! Hej, hej, hejejejej...!
Duch wyłania się z grobu.
Bąbel Czego?!
Finn Cześć, duchu! Co wiesz o pani pochowanej obok Ciebie?
Bąbel Co? O nią chodzi? (wskazuje na królewnę) Jest tu dłużej niż ktokolwiek z nas.
Królewna Duch On ma rację...! (zaczyna płakać)
Bąbel Nie myśl sobie, że nie wiem co wyprawiasz, królewno.
Królewna Duch Coo...?
Bąbel Wymykasz się w nocy, straszysz ludzi, nawiedzasz domy. Nie radzisz sobie z problemami!
Królewna Duch wzdycha i ponownie płacze, przy czym Bąbel śmieje się. Nagle serowy cheetos ląduje na jego czole.
Clarence Daj jej spokój, Bąblu!
Bąbel Coo?
Na jednym z nagrobków siedzi duch młodzieńca z paczką chrupek w ręce.
Clarence Królewna zasługuje na współczucie, a nie na docinki! (rzuca chrupkiem w Bąbla)
Królewna Duch wzdycha w zachwycie.
Bąbel Spływaj, Clarence.
Clarence Niektórzy z nas wciąż pragną coś czuć, wiesz? Podstawowy... (zjada chrupka) ...magnetyzm witalny. (królewna patrzy się z zachwytem) Wibrującą energię życia, która łączy żyjących, ale i zmarłych.
Bąbel Nie podoba mi się Twój ton. (zjada chrupka i wchodzi w ziemię)
Królewna Duch (do Clarence'a) Jestem Królewna Duch. Wydajesz mi się znajomy, czy my się znamy?
Clarence Nie sądzę, m'lady, ale miło panią poznać.
Finn Mów bez bicia, co wiesz o morderstwie Królewny Duch?
Clarence Niestety nic nie wiem. Nie wyobrażam sobie, jak ktoś mógłby skrzywdzić tak olśniewającą istotę. (całuje rękę królewny)
Jake Uuu, słodkie.
Clarence Szukaliście już tam? (wskazuje na ciemniejszy obszar cmentarza) Znajdziecie tam duchy umarłych złoczyńców.
Finn No tak... duchy złoczyńców. Chodźmy, Jake.
Jake (do królewny i Clarence'a, uciekając z Finnem) Zostańcie tu i dokończcie chrupki!
Królewna Duch i Clarence rzucają nawzajem chrupkami w usta i śmieją się. Scena przenosi się do Cmentarza Umarłych Złoczyńców.
Finn Rety, spójrz na to miejsce. Ale ruina.
Jake Tak, nic dziwnego, że to tu kończą wszyscy wykolejeńcy. Czuję, że tym duchom trudniej będzie przemówić do rozsądku.
Finn Tak, przygotuj się. Czuję, że zaraz będzie dym...
Jake Spoko, młody. Mogę być teraz złym gliną?
Finn Nie. (podchodzi do nagrobku) Dobra, pogadajmy z tym gościem.
Jake Co to za jeden?
Finn "Jakiś frajer". Wstawaj, frajerze! (tupie) Mamy parę pytań, frajerze! Czas wszystko wyśpiewać, kanarku! (odkopuje grób i otwiera go, potem chwyta za szkielet) Co wiesz o śmierci Królewny Duch?! Gadaj, frajerze! (uderza w czaszkę)
Jake Młody, nie tak ostro. (dotyka ramienia Finna)
Finn (uderza rękę Jake'a) Przyjdzie Twoja kolej! Daj mi działać. (do szkieletu) Gadaj co wiesz, palancie...! (zauważa rękojeść złamanego noża) Oho, co to? Pęknięty nóż... To Twoja kosa, koleś? Gadaj!!! (do Jake'a, szepcząc) Jake, dobry glina...
Jake A, tak... Zostaw go, zły glino! (odciąga Finna) Tego ducha nie ma w domu, młody.
Finn Ciesz się, że jest tu mój partner, koleś.
Jake Szkoda zachodu, brachu. (klepie Finna)
Finn Te duchy myślą, że to żarty. Sądzą, że to jakaś zabawa, ale wiesz co? Wiesz, co zaraz zrobię?
Jake Co?
Finn Zamienię to ich żałosne nieżycie w piekło!!! (głos odbija się echem)
Scena przenosi się do lokacji, gdzie występ mają mieć Menemofale. Królewna Duch i Clarence lecą w kierunku budynku.
Królewna Duch Więc... Ty też nie masz pojęcia jak umarłeś?
Clarence Niestety nie. (do sprzedawcy biletów) Dwa, proszę. (do Królewny Duch) Pewnie nigdy się tego nie dowiem, ale to nie szkodzi, bo teraz w tej chwili czuję się naprawdę wspaniale, wiesz?
Królewna Duch (bierze popcorn) Ja też, czuję się w tej chwili bardzo dobrze.
Clarence To świetnie, królewno. (siadają na trybunach) Cieszę się, że oboje tak się czujemy w obliczu niepewności.
Spiker Panie i Panowie! Centrum Spotkań Duchów "Zbłąkana Dusza" ma zaszczyt przedstawić zespół... Menemofale!
Publiczność klaszcze. Grupa tancerek wychodzi spod ziemi i prezentuje układ taneczny.
Clarence Piękniejsza, niż mógłbym sobie wymarzyć.
Królewna Duch Mówisz o tancerce, Clarence...?
Clarence Nie, mówię... o Tobie, królewno.
Akcja wraca na Cmentarz Umarłych Złoczyńców. Finn w napadzie złości uderza patykiem w koszyk frytkownicy i kopie w spróchniałe drzewo.
Finn Duchy! Duchy, wyłaźcie!!! (rzuca patyk w drzewo i zaczyna biegać wokół terenu)
Jake dyskretnie kradnie pierścionek z dłoni szkieletu.
Jake To miejsce to pustkowie, młody.
Finn Chowają się, bo mają coś na sumieniu. (szarpie nagrobek)
Wchodzą Muskularne Duchy.
Muskularny Duch 1 Hej, hej! To mój grób! Co robicie na naszym terenie?!
Finn (nerwowo) Myślałem, że się chowacie...
Muskularny Duch 2 Koleś, byliśmy na występie Menemofal.
Muskularny Duch 3 Zabić drani.
Muskularne Duchy zbliżają się do Finna i Jake'a.
Finn Chodźcie tu, leszcze!!!
Królewna Duch i Clarence wracają.
Clarence Dosyć, oni są ze mną.
Muskularny Duch 3 Dobra, Clarence, ale tylko dlatego, że kiedyś zdarzył mi się wypadek, a Ty nie pisnąłeś słowa.
Muskularny Duch 1 To wasz szczęśliwy dzień, niedojdy.
Muskularne Duchy wchodzą w ziemię.
Jake Uff... dzięki, Clarence.
Finn Niestety, jeszcze nie rozwiązaliśmy sprawy.
Królewna Duch Nic nie szkodzi, Finn. Możecie już zamknąć wasze śledztwo.
Finn Co? Czemu?
Królewna Duch Od kiedy jestem z Clarence'm, nie trapi mnie już tułacza zgryzota.
Finn Poważnie? No to... świetnie.
Królewna Duch Trudno to wyjaśnić, ale czuję, jakbyśmy się znali od bardzo dawna. (dotyka ręki z Clarencem)
Clarence Ja czuję to samo. Nasze dusze musiała połączyć kosmiczna sfera czasu.
Jake (daje kciuk w górę) Ładnie!
Clarence Pokażę Ci moje prywatne mauzoleum, pobądźmy chwilę... sami. (odlatuje z królewną)
Finn Fuu...!
Królewna Duch (do Finna) Dziękuję za pomoc!
Finn Drobiazg! (wzdycha)
Scena przenosi się przed wejście na cmentarz. Finn i Jake wychodzą.
Finn O rany, chciałem rozgryźć tę sprawę.
Jake Doceń dobre strony, młody. Nieźle się obłowiliśmy szabrując groby. Huraa! (upuszcza z brzucha wcześniej ukradzione skarby)
Finn Jake, ukradłeś to? Tak nie wolno, brachu. Miałeś być dobrym gliną.
Jake Ojej... Nie wiedziałem, że nie wolno.
Finn Odłożymy to wszystko na miejsce. (bierze do ręki wcześniej znalezioną rękojeść)
Jake Co? Wszyściutko?
Finn Tak, Jake. (czyści ostrze z kurzu) O, tu jest napis "rence".
Jake Że co?
Finn Czyli prawdziwe imię "frajera" to... (z szokiem w głosie) ...reeeence?!
Pojawia się sekwencja retrospekcji.
Królewna Duch (retrospekcja) Spotkaliśmy się kiedyś?
Królewna Duch (retrospekcja) Trudno to wyjaśnić, ale czuję, jakbyśmy się znali od bardzo dawna.
Finn (retrospekcja) To Twoja kosa, koleś?
Jake (retrospekcja) Tego ducha nie ma w domu, młody.
Retrospekcje kończą się.
Jake Co to jest, Finn?
Finn Trzeba będzie wykopać królewnę.
Scena przenosi się na cmentarz. Finn odkopuje grób Królewny Duch i otwiera go.
Finn Spójrz! (wskazuje na kawałek ostrza w ciele królewny; wyciąga je) Wybacz. (do Jake'a) Spójrz, "Cla-rence." (łączy oba części noża, tworząc imię "Clarence" na nożu) Clarence to "jakiś frajer"!
Jake A "ten frajer" zabił Królewnę Duch!
Scena w mauzoleum; Clarence i Królewna Duch chcą się pocałować, jednak Finn i Jake przerywają im, wdzierając się do środka.
Jake Stój!
Finn To Clarence Cię zamordował!
Finn ustawia nóż w świetle tak, aby napis był widoczny; światło ląduje na oczach Królewny Duch. Nagle oczy królewny zaczynają świecić i zaczyna się retrospekcja, w której za chwilę ma wybuchnąć wojna. Wojownicza Królewna wkłada swój hełm i wraz ze swoją armią rusza na przeciwną armię z włócznią w ręce. Clarence (dowodzący przeciwną armią) także rusza, trzymając mały miecz i tarczę.
Clarence Wojownicza Królewno, poddaj się!
Wojownicza Królewna Nigdy! Nawet Tobie, Kochany!
Clarence i Wojownicza Królewna wbiegają ku sobie. Clarence blokuje swoją tarczą atak włócznią królewny, jednak wbija swój miecz w przeciwniczkę – jednocześnie będąca jego miłością. Wojownicza Królewna zdejmuje swój hełm, będąc na skraju śmierci.
Wojownicza Królewna Clarence, ja... (królewna wydaje swoje ostatnie tchnienie i umiera)
Clarence Kochana... (zaczyna szlochać) Niee! To... byłem ja?!
Trzymając martwe ciało swojej ukochanej, Clarence szlocha nadal. Dusza Wojowniczej Królewny opuszcza jej ciało, zostawiając je. Retrospekcja kończy się, a oczy Królewny Duch gasną.
Clarence To... byłem ja?
Otwiera się droga do raju za królewną.
Królewna Duch Przebaczam Ci, Clarence! Weź mnie za rękę! Zejdziemy razem do 50 Świata Umarłych...!
Clarence usiłuje chwycić Królewnę Duch za ręce, jednak po chwili jego ręce przechodzą przez królewnę.
Clarence Nie mogę! Moja dusza tkwi tutaj. Muszę się dowiedzieć, jak umarłem! O rety... moje życie to kiepski żart.
Jake Chwila, powiedz to jeszcze raz.
Clarence Moje życie to kiepski żart!!!
Jake Znam Cię, stary! Z supermarketu!
Clarence Hę, z supermarketu...? Już sobie przypominam...! (jego oczy zaczynają świecić i zaczyna się retrospekcja w Squeez-E-Markecie.) Byłem cieniem siebie.
Na początku retrospekcji, Clarence leży na podłodze w sklepie. Jest cały umorusany topionym serem z puszki. Czuje, że po wojnie jego życie stało się żartem po tym, jak zabił swoją ukochaną. Podciąga się ku Tonyi – kasjerki w markecie.
Clarence (retrospekcja) Jeszcze...
Tonya Chyba na dziś wystarczy.
Clarence (retrospekcja) Dawaj. Moje życie to kiepski żart.
Jake, który w tym samym czasie był w sklepie, zwraca uwagę na Clarence'a. Ten drugi podchodzi do dystrybutora na topiony ser.
Clarence (retrospekcja) Moje życie to kiepski żart. (pobiera ser z dystrybutora)
Tonya Hej, hej. Przestań!
Jake (retrospekcja) Bo Cię aresztuję.
Clarence ignoruje Jake'a i w dalszym ciągu je topiony ser. Jego ciało zaczyna się nadymać przez ogromną ilość sera. Jake podbiega do niego.
Jake (retrospekcja) Ostrożnie, koleś!
Clarence umiera po tym, jak jego ciało eksploduje w wyniku za dużej ilości zjedzonego sera. Oblepiony topionym serem Jake patrzy się z przerażeniem na ciało Clarence'a, w wyniku czego doznaje traumy. Dusza Clarence'a opuszcza jego rozerwane ciało, leżące na rozlanym serze niczym jak na krwi na podłodze. Retrospekcja kończy się, a oczy Clarence'a gasną.
Finn (do Jake'a) To dlatego już nie lubisz topionego sera...
Królewna Duch (z góry) Clarence!
Clarence Królewno!
Duchy łączą się ze sobą i całują się. Wznoszą się ku niebu, jednocześnie niszcząc mauzoleum na kawałki.
Jake Gratulacje, dzieciaki!
Finn Haha, tak!
Królewna Duch (do Finna i Jake'a) Do widzenia, dziękujemy!
Clarence (do Finna i Jake'a) Dziękuję za wszystko, żegnajcie!
Duchy całują się, a wraz z dostaniem się do raju eksplodują fajerwerki. Scena schodzi do Finna i Jake'a, którzy spokojnie siedzą przy ognisku. Finn trzyma na patyku kiełbaski.
Finn Na pewno jesteś gotowy, Jake?
Jake Tak. Daj serowego hot-doga, młody.
Finn wręcza Jake'owi hot-doga polanego serem. Jake gryzie kawałek i przełyka go z wyraźną trudnością.
Finn Zjadłeś? (Jake kiwa głową) Chcę zobaczyć. Język na lewo... (Jake rusza językiem na lewo) ... na prawo. (rusza językiem na prawo) Jestem z Ciebie dumny. Naprawdę.
Jake wydaje z siebie krótkie beknięcie.
Koniec.
Advertisement